Gdy jesteś w plenerze bez sklepów, będziesz potrzebował jedzenia lekkiego, pożywnego i niepsującego się. Oto króciutki opis naszej diety.

DIETA

Pożywienie na cały okres przebywania w parku UKK, zabraliśmy ze sobą do plecaków. W sumie każde z nas musiało nieść niewielki pakunek. Nasze wspólne zapasy żywności to: 3.2kg liofilozatów, 2kg czekolady, 1.7kg musli, 0.5kg mleka w proszku, 0.5l oliwy z oliwek (oczywiście extra vergine) w aluminiowej butli do napojów.

Na śniadanie zwykle jedliśmy musli (jeśli mnie pamięć nie myli to około 120-150g na głowę, co w zależności od typu produktu, daje ok. 440-550kcal) z mlekiem w proszku (3 łyżki, 1łyżka = ok.13g = 64kcal), dla maniaków tłuszczów - wkładka 2 łyżek oliwy z oliwek. Tutaj uwaga - oliwa tężeje w niskich temperaturach, przed spożyciem trzeba ją lekko ogrzać by wróciła do swego pierwotnego stanu.

W czasie dnia czekolada (w zależności od humoru ok. 0.7 - 1 tabliczki - jedna tabliczka to ok. 600kcal), czasami jakieś suszone owoce. Na obiado-kolację dania liofilizowane.

Zabraliśmy ze sobą również chiński makaron (taki jak w chińszczakach, ale kupiony oddzielnie), kaszę kuskus, średnią sztabkę żółtego sera. W zależności od apetytu dodawaliśmy te dodatki do naszych liofilizatów. Jako dodatek nadają się też chińskie makarony sojowe lub ryżowe, niestety z braku miejsca nie zabraliśmy ich. Produkty tego typu mają dość dużą kaloryczność i w miarę dobrą przyswajalność, a do tego nie trzeba ich gotować - miękną w czasie "naciągania" liofilizatu.

Kaloryczność naszych potrawek liofilizowanych:

• risotto: 450kcal /porcja,
• kasza gryczana: 293kcal / porcja,
• danie chińskie: 800kcal / porcja,
• danie mexyk: 970kcal / porcja.

Mniej kaloryczne porcje można wzmocnić 2-3 łyżkami oliwy z oliwek (1łyżka = ok.13g = 106kcal).

Liofilizaty znakomicie nadają się na dłuższe wyjazdy, gdyż z racji odwodnienia składników mogą być długo przechowywane bez specjalnych zabiegów, zachowują własności odżywcze i smakowe, a co najważniejsze są lekkie - przykładowa masa jednej porcji: danie chińskie - 117g, meksyk - 142g, risotto - 75g, kasza gryczana - 75g.

WODA

Woda - pozyskanie jej w zimie na terenach zasobnych w śnieg nie stanowi problemu. Wodę topiliśmy bezpośrednio ze śniegu. Należy tylko zwrócić uwagę na to co się topi (najczęściej w śniegu znajdują się odchody reniferów) i jak się topi (początkowo śnieg nasiąka w garnku stopioną wodą, tworzy się obła bryła lodowa i łatwo przepalić garnek). Oczywiście musimy zadbać o odpowiednią ilość paliwa do kuchenki. Topienie litra wody i doprowadzenie jej do wrzenia może zając pół godziny. Woda ze śniegu jest jałowa, my jednak nie uzupełnialiśmy minerałów w jakiś specjalny sposób - podniebienie mi mówiło,że w potrawkach liofilizowanych była dostateczna ilość soli i minerałów. Przy dłuższych okresach picia "deszczówki" trzeba się zastanowić nad suplementacją składników mineralnych.

Latem, turyści odwiedzający parki narodowe Finlandii pozyskują wodę bezpośrednio z rzek i jezior. W wielu rejonach woda jest tak czysta, że wiele osób pije ją bez przegotowania. Iwona próbowała w Oulance i ciągle żyje. Taka woda bardzo jej smakowała - nawet bez przegotowania - i nie poczyniła szkód na zdrowiu. Wynika to przed wszystkim z niewielkiej gęstości zaludnienia i wysokiej kultury ekologicznej Finów. Ja jednak zalecałbym chociażby gotowanie wody, celem uniknięcia kłopotów żołądkowych. Po zamarzniętych jeziorach wędrują zwierzęta pozostawiając pewną ilość odchodów. Co bardziej wrażliwi powinni o tym pamiętać.